Jean Giono tarafından yazılmış Ağaç Diken Adam adlı Fransız romanı, ilk olarak 1953 yılında basılmıştır. Bu eser, materyal kazanımlardan ve moderniteden uzak bir yaşam süren kurgusal bir karakter olan tekil bir çobanın hayatını konu almaktadır. Eserin ana karakteri olan Elzéard Bouffier, uzun yıllar süren çabaları sonucunda, çölleşmiş ve yaşam kaynakları tükenmiş bir bölgeyi meşe palamudu ekerek yeşillendirmiş ve bölgenin ekosistemini geri kazandırmıştır. Dünya genelinde çevre çalışmaları ve ekoeleştiri alanında ortaya çıkan araştırmalar hız kazanmaktadır. Türkiye için ise doğal alanların ve ağaçlık bölgelerin korunması ve sürdürü lebilirliği üzerine adımlar atılması önem arz etmektedir. Bu bağlamda edebi bir eser olan Ağaç Diken Adam, ağaç ekme ile alanların yeşillendirilmesi konusunda insanlığa umut veren kült bir eserdir. Bu çalışmanın amacı ise, bu eserin incelenmesi ve Türk çevre edebiyatı alanına ve bilimsel araştırmalara katkıda bulunma hedefini vurgulamaktır.

Eng.

The Man Who Planted Trees, written by Jean Giono, is a French novella, first published in 1953. This work focuses on the life of a fictional character, a solitary shepherd, who pursues a living far removed from material gains and modernity. During the lengthful course of years of work on the land, the main character of the work, Elzéard Bouffier, plants acorns and manages to green a desertified region, whose life sources had been depleted, and restores the region's ecosystem. Efforts in the field of the environmental studies and ecocritical studies are gaining momentum worldwide. For Türkiye, it is important to take steps towards the protection and sustainability of natural areas and forested regions. In this context, The Man Who Planted Trees, as a literary work, is a prominent classic that gives hope for humanity regarding the greening of areas through planting trees. The aim of this study is to examine this work and contribute to the field of Turkish environmental literature and scientific research.