Bu çalışma, Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti yargı sistemlerinde yargı etiğinin gelişimini, mevcut yasal düzenlemeleri ve uygulama alanlarını karşılaştırmalı bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Adaletin tecelli sinde hukuki bilginin yanı sıra etik değerlerin korunması, yargıya olan güvenin inşası için temel bir zorunluluktur. Türkiye’de yargı etiği, özellikle Bangalor Yargı Etiği İlkeleri temelinde şekillenmiş; Yargıtay Yargı Etiği İlkeleri ve Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından yayınlanan Türk Yargı Etiği Bildirgesi ile kurumsallaşmıştır. Bu düzenlemeler bağımsızlık, tarafsızlık, dürüstlük ve mesleğe yaraşırlık gibi evrensel değerleri somutlaştırmaktadır. KKTC yargı sisteminde ise, İngiliz hukuk geleneğinin etkisi ve nısfet ilkeleri, etik standartların belirlenmesinde özgün bir yapı oluşturmaktadır. KKTC Anayasası ve 9/76 Sayılı Mahkemeler Yasası uyarınca yargıçların bağımsızlığı ve tarafsızlığı anayasal güvence altındadır. Çalışmamızda, her iki ülkedeki etik kuralların benzerlikleri ve farklılıkları analiz edilerek; yargı bağımsızlığının korunması, adil yargılanma hakkının güçlendirilmesi ve etik ihlallere karşı denetim mekanizmalarının etkinliği tartışılmaktadır. Her iki hukuk düzeninde de yargı etiğinin sadece mesleki bir kural bütünü değil, yargı görevinin onuruna yaraşır bir yaşam biçimi olduğu vurgulanmaktadır.